3.jpg)
شهادت بانوي دوعالم حضرت فاطمه زهرا(س) برهمه مسلمانان تسليت باد.
شب است و شهر چادر سياهش رابر سر كشيده است؛ نه ستاره اي برآسمان مي درخشد ونه فانوسي به كوچه هاي تنگ مدينه نور مي پاشد. شهر از غوغاي كار؛ خاليست.
جلوتر كه مي روي به خانه اي مي رسي كه تنها خانه ي بيدار شب است. خانه ايست چون بقيه ي خانه ها،كوچك وگلي؛ اما اگر پرده اش را كنار بزني و وارد شوي ؛مي بيني بزرگترين چهره هاي تاريخ،در اين خانه كوچك و خاموش گرد هم نشسته اند.
در اولين لحظه ورود،در آغوش غم فرو مي روي. در كنار اتاق بستري است كه بزرگترين بانوي دو جهان ،آخرين لحظات عمرش را درآن مي گذراند. گرداگرد بستر ،كودكاني نشسته اند كه ابر اندوه برماه چهر ه شان سايه انداخته است.
فاطمه(س) ،اين بانوي دو عالم ،ميان شادي وغم پرواز مي كندو شوق وشادي ديدار پدر از يك سو وجدايي از خانواده از سوي ديگر اورا رها نمي كند.
علي (ع) خوب مي داند زمان جدايي فرا رسيده است و او مي ماند وكودكان معصومش وتنهايي .
ما هم به ياد مظلوميت اين خانواده و پرواز ملكوتي بانوي دوعالم ،چادر سياه غم، بر سر كشيده وبا كودكان معصومش هم ناله مي شويم واميدواريم كه در روز قيامت دست شفاعتي بر سر ما بكشند.